Ik ben stilaan wat aan het experimenteren met Twitter. Niet als dedicated follower of fashion, denk ik, maar dat valt nog af te wachten. Het bloggen is me nooit bijzonder goed afgegaan, ik ben niet het dagboektype. Anderzijds is het een bijonder interessant medium in een business context, en de meeste bedrijven hebben nog heel wat te leren op dat vlak.
En het is vooral in die context dat Twitter nog open moet bloeien. De format is mij compleet vreemd, maar ik hou van nature van constraints, en het is niet moeilijk om geschikte toepassingen te vinden.
Wat hebben we tot nu toe geleerd?
- Twitter geeft de voorkeur aan assertieve mensen, aan sociale mensen. De drempel is hoger, sociale interactie is een must. ‘Lurken’ is moeilijker.
- Het principe is bijzonder scalable, vanuit een sociologisch standpunt. Technisch lijkt met me minder evident, omdat de architectuur gebaseerd is op polling. Als Steve Jobs een keynote geeft gaat het ding plat. Op dat vlak kunnen ze nog leren van XMPP.
- RSS readers zijn geen goede interface om de conversatie te volgen. Elk concept dat gebaseerd is op een queue kan enkel voor gigantische information overload zorgen. Dave Winer’s ‘river of news‘ idee is een oplossing, maar niet ideaal. Wat ik nodig heb is een screensaver met dansende avatars die tekst spuwen. Als ik echt aan het werken ben, dan ben ik offline, figuurlijk. Maar Twitter is een prima beloning.
- Ik denk dat frequentie een probleem gaat worden. Hoe vaak moet ik posten? De publicatiedruk van bloggen is minimaal: als je elke maand 1 goed artikel schrijft, dan kun je toch een uitstekende blog hebben. (I don’t qualify.) Twitter heeft een hoger lifestream-gehalte. Als je enkel ongerelateerde momentopnames biedt, met een te lage frequentie, dan maak je jezelf irrelevant.
- Veel bedrijven zullen Twitter op dezelfde manier evalueren als IM, en blocken.
- Het lijkt me moeilijk om de conversatie op ‘niveau’ te houden, Twitter lijkt trivia te bevooroordelen. Heel leuk, maar niet als je een procrastinator bent zoals ik.
- Het lijkt me een bijzonder efficiënte manier om asynchroon te communiceren met je vrienden, alleen… de meeste van mijn vrienden zitten niet op Twitter. Het is een beetje als roepen in de woestijn. Vanavond was ik te laat op de repetitie (niks bijzonders, we spelen Ramones covers). Dat had ik vooraf kunnen Twitteren, but who was listening?
- Ik ben een verwoed RSS gebruiker. Het voordeel is dat ik de GUI volledig onder controle heb. Van sommige sites die ik volg weet ik niet eens hoe de look-and-feel er uit ziet. Grafisch ontwerpers hebben nog geen idee hoe RSS en Twitter hun job aan het beïnvloeden zijn.
- Twitter is beter geschikt voor mobile dan blogs.
Anyway: http://twitter.com/maeseele
Er is ook:
Friendfeed: http://friendfeed.com/maeseele
Last.fm: http://www.last.fm/user/maeseele/
Voor lezers die al Twitteren sedert de intrede van Christus in Jeruzalem zal dit oude koek zijn, en mogelijk is jullie ervaring verschillend.

ben ook eerder toevallig in twitter gerold en het ding staat meer af dan aan omdat het me teveel afleidt met trivialiteiten zoals @ pipi… of de bel gaat…
2.04.2008 at 09:24gisterenmorgen nog eens twitter opgezet, zoals gewoonlijk omdat iemand me uitnodigt, bart van netlash’s getwitter over bootcamp gevolgd en deze morgen nog eens gecheckt of ik iets gemist had en uiteindelijk via link naar japanese bands hier terecht gekomen. en bevalt me hier wel en kom nog terug, eventueel met RSS.
ik zal mijn best doen om je niet te ontgoochelen, bedankt
2.04.2008 at 16:58